Θεανώ Παναγιωτοπούλου

Παιδαγωγός - Ms Ed Univ Paris 8

Σύμβουλος Davis®

 

theano
Γεννήθηκα στο Βόλο το 1960.


Είμαι πτυχιούχος του τμήματος των Πολιτικών Επιστημών του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του τμήματος των Παιδαγωγικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Paris 8 της Γαλλίας. Η μεταπτυχιακή μου εργασία έχει θέμα την δυσλεξία και τις δυσκολίες, που μπορεί να προκαλεί στην εδραίωση της παιδαγωγικής σχέσης μεταξύ παιδαγωγού και δυσλεξικού μαθητού.

Παρακολούθησα τον Βασικό και Προχωρημένο κύκλο μαθημάτων (Certificat -Superieur III) της γαλλικής γλώσσας στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, όπου και ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο τμήμα Cours  Moderne - Option Traduction. 
Εχω σημαντική εμπειρία στην εκπαίδευση παιδιών και εφήβων σε ξένες γλώσσες.
Εργάσθηκα σε ελληνικές και πολυεθνικές εταιρίες σε διάφορες θέσεις ευθύνης και εκπαίδευσα στελέχη σε θέματα επικοινωνίας.

Εχω παρακολουθήσει στην Ελλάδα και στην Γερμανία όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης της αγωγής Davis® και είμαι πιστοποιημένη σύμβουλος Davis® για την διόρθωση της δυσλεξίας και άλλων μαθησιακών δυσκολιών, όπως διαταραχής ελλειμματικής προσοχής, υπερκινητικότητας, δυσαριθμησίας, δυσγραφίας και δυσπραξίας.

Από τον Οκτώβριο του 2012 παρακολουθώ το εκπαιδευτικό πρόγραμμα The Davis Autism Approach προκειμένου να πιστοποιηθώ ως σύμβουλος Davis για τον Αυτισμό.

Από τον Σεπτέμβριο του 2014 έως τον Αύγουστο του 2016 συμμετείχα στην εκπόνηση προγράμματος με το όνομα "INFINITUS – knowledge sharing in dyslexia teaching" στο πλαίσιο του Erasmus+ με θέμα την συνεργασία διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών για την καινοτομία και την ανταλλαγή ορθών πρακτικών στην εκπαίδευση δυσλεκτικών μαθητών παιδιών ή/και ενηλίκων.

Τον Απρίλιο του 2016 παρακολούθησα επιτυχώς την 40-ωρη εκπαίδευση των βασικών αρχών της Εφαρμοσμένης Ανάλυσης Συμπεριφοράς (ΑΒΑ).

Είμαι μέλος της Διεθνούς Ενωσης Δυσλεξίας Davis, της Εταιρείας Ειδικής Παιδαγωγικής, της Ελληνικής Εταιρείας Δυσλεξίας και της Ελληνικής Εταιρείας Αυτισμού.

 

Το βιογραφικό μου αλλιώς...

Δεν είμαι δυσλεκτική, και οι σχέσεις μου με τους δασκάλους και με τα κείμενα σε όλη την σχολική και πανεπιστημιακή ζωή μου ήταν πολύ καλή.
Σύμφωνα με τον
Jean Houssaye*, είχα επενδύσει στην «γνώση». Εξακολουθώ να το κάνω.

Πιστεύω, ακράδαντα, ότι ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει, δηλαδή να μαθαίνει, να βελτιώνεται, και αυτό καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής του.
Η γνώση πρέπει να είναι ευρέως διαδεδομένη, να προσφέρεται σε όλους, ιδίως στα παιδιά.

Βέβαια, όταν ήμουν μαθήτρια ποτέ δεν είχα σκεφτεί να γίνω δασκάλα. Εντούτοις, ενώ σπούδαζα στο Πανεπιστήμιο, κατά την πρώτη φάση των ακαδημαϊκών μου σπουδών, έκανα ιδιαίτερα μαθήματα γαλλικών. Εκείνη την εποχή δεν περίμενα ότι θα γίνω ειδική παιδαγωγός, αλλά είχα μια εμπειρία που θα με συνόδευε σε όλη μου τη ζωή, τη σχέση μου με τα παιδιά.

Αυτό που μου είχε εντυπωθεί, έχουν περάσει πάνω από τριάντα χρόνια τώρα, είναι ότι κάθε παιδί μπορεί να μάθει και το αξίζει. Αυτή η «σχέση» διήρκεσε οκτώ χρόνια.

Στην πορεία άλλαξα επαγγελματικό προσανατολισμό. Αλλά μετά από αρκετά χρόνια συνειδητοποίησα, ότι δεν ήμουν ευχαριστημένη από το αντικείμενο, που είχα επιλέξει. Αισθάνθηκα την επιτακτική ανάγκη να επαναπροσδιορίσω την επαγγελματική μου ζωή, να της δώσω το «νόημα», που είχα χάσει.

Αυτό που με οδήγησε να επιστρέψω στην εκπαίδευση και πάλι ήταν και παραμένει η πρωταρχική επιθυμία μου να μαθαίνω στα παιδιά (και να μαθαίνω από αυτά), ιδιαίτερα σε εκείνα, που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην μάθηση.

Ξανάρχισα τις σπουδές μου λοιπόν – η μάθηση δεν τελειώνει ποτέ... – ειδικεύθηκα στην δυσλεξία.

Και  συνεχίζω να μαθαίνω...


*Jean Houssaye, le triangle pédagogique : savoir- enseignant-élève (το παιδαγωγικό τρίγωνο : δάσκαλος-γνώση-μαθητής)